در بسیاری موارد، سازمان های خبری ملی به رسانه های خبری داخلی یا محلی وابسته هستند و برای کسب اطلاعات و اخبار و جدیدترین اخبار ورزشی ابتدا به سراغ آنها می روند و پس از آن به گزارشگران خود وظیفه جمع آوری اطلاعات بیشتر و بررسی موضوع از زوایای دیگر را محول می کنند. در برخی موارد هم سازمان های خبری ملی منتظر می مانند تا منبع با یگ گزارشگر تماس بگیرد و ایده خبری خود را به آنها بفروشد. البته استثنائاتی هم وجود دارد مانند اخبار مربوط به افشاگری ها که روزنامه نگاران در اینگونه موارد فعالانه به استخراج منابع روی می آورند. مجلات نیز برای کشف منابع جدیدی که بتواند دریچه ای تازه برای گزارشات مهم هفته باشد با یکدیگر به رقابت می پردازند.
گانز در جای دیگری از کتاب می گوید رابطه بین روزنامه نگار و منبع شبیه «مسابقه طناب کشی است، هر یک از شرکت کنندگان در مسابقه بسته به میزان قدرتی که دارند می توانند برنده مسابقه باشند.
قابلیت دسترسی
یکی از عوامل موثر در رابطه بین روزنامه نگار و منبع پیام قابلیت دسترسی روزنامه نگار به منبع و بالعکس، منبع به روزنامه نگار است. روزنامه نگار عمدتا افراد را به عنوان منبع خبری بالقوه می بیند در حالیکه منابع خود را همان افرادی می بینند که شانس فراهم آوردن اطلاعاتی را دارند که منافع شان را تامین و افزایش دهد، ایده هایشان را عمومیت بخشد یا در برخی موارد نام و اعتبارشان را به درون اخبار بکشاند. در هر رویدادی منابع می توانند تنها خود را در دسترس روزنامه نگار قرار دهند. این روزنامه نگار است که تصمیم خواهد گرفت آیا اخبار آنها مناسب است یا خیر. در صورت مناسب بودن، اطلاعاتی که منبع پیشنهاد می دهد با مشاهدات و ملاحظات روزنامه نگار غربالگری می شود. بنابراین می توان دید که رابطه بین روزنامه نگار و منبع پیام او شبیه به مسابقه طناب کشی است: در حالیکه منبع تلاش می کند تا با مطرح کردن خود خبر را مدیریت کند، روزنامه نگار نیز همزمان سعی می کند تا منابع را به منظور استخراج اطلاعاتی که می خواهد مدیریت کند.
اگر به این رابطه از دیدگاه منبع پیام نگریسته شود، دسترسی موفقیت آمیز منبع پیام به روزنامه نگار به چهار عامل بستگی خواهد داشت:
1. انگیزه
2. قدرت
3. توانایی تهیه اطلاعات مناسب
4. نزدیکی اجتماعی و جغرافیایی به روزنامه نگار
انگیزه: منابع مشتاق، موافق و سرسخت
از آنجاییکه اغلب روزنامه نگاران اجازه می دهند تا منابع به آنها مراجعه کنند، خبر به نفع منابعی خواهد بود که برای فراهم آوردن اطلاعات مشتاق تر باشند. برخی منابع تمایل بیشتری دارند، به این دلیل که از محبوبیت گسترده و مشروعی که رسانه های خبری برای آنها به ارمغان می آورند، سود می برند. در نهایت منابع مشتاق تبدیل به منابع همیشگی و عادی می شوند که هر روز در خبرها دیده می شوند. اکثر منابعی که به شکل متناوب و ادواری ظاهر می شوند در زمره منابع موافق به شمار می آیند. چنین منابعی برای بقا نیاز به اخبار ندارند اما تمایل دارند سودی نصیب آنها شود مثلا افزایش اعتبار که می تواند حاصل حضور در رسانه های داخلی باشد. تعداد منابع سرسخت هم بسیار کم است ]منابعی هستند که به هیچ عنوان تمایلی برای روبرو شدن با روزنامه نگار و رسانه ها ندارند[، اگرچه بسیاری از سیاستمداران و مقامات دولتی بطور معمول در گروه منابع مشتاق قرار دارند ولی زمانی که شاهد به خطر افتادن موقعیت خود از طریق انعکاس خبری شوند، به سرعت ویژگی های منابع سرسخت را به خود می گیرند. یکی از منابعی که دائما در حال سرسختی است جماعت تبهکاران است، در نتیجه اخبارشان تنها زمانی به رسانه ها راه پیدا می کند که یا رهبرانشان به قتل رسیده باشند یا به زندان افتاده باشند.
قدرت منابع
دسترسی منابع به روزنامه نگار متاثر از جایگاه آن ها در نظام سلسله مراتب اجتماعی و ملی است. رئیس جمهور هر وقت که اراده کند می تواند به همه رسانه های خبری دسترسی آنی و فوری داشته باشد و از آنها بخواهد که اخبار او را منتشر کنند در حالی که گروهی که از قدرت لازم برخوردار نیست، ممکن است برای دسترسی به رسانه های خبری متوسل به آشوب های مدنی شود. البته منابع قدرتمند به ندرت از قدرت خود به عنوان ابزار تهدید برای قرار گرفتن در فهرست گزارش های رسانه ای استفاده می کنند، در حقیقت سعی می کنند از قدرت خود برای ایجاد اخبار مناسب بهره مند شوند. انتخابگران گزارش یا خبر هم به راحتی تسلیم منبع نمی شوند آنها حق انتخاب منبع مناسب را برای خود محفوظ می دانند. به طور کلی، هر چه قدرت منبع کمتر باشد، دسترسی به روزنامه نگار یا گزارشگر هم کمتر می شود.
توانایی تدارک اطلاعات مناسب
با فراهم آوردن و ارائه اطلاعات به روزنامه نگارانی که اشتهای سیری ناپذیری نسبت به ایده ها و گزارش های خبری دارند می توان بر کمبود قدرت منبع غلبه کرد. توانایی در جلب توجه روزنامه نگاران جهت انتشار اطلاعات و اخبار در رسانهها نیازمند وسایل و مهارت هایی است که بسیاری از آنها از قدرت اقتصادی نیز متاثر هستند.
نزدیکی اجتماعی و جغرافیایی
منابع ممکن است مشتاق، قدرتمند و آماده فراهم آوردن اطلاعات مناسب باشند اما برای این که مورد انتخاب روزنامه نگاران و گزارشگران قرار گیرند، باید از نزدیکی اجتماعی و جغرافیایی به روزنامه نگار نیز بهره مند باشند. منابع قدرتمند و ماهر می دانند که چگونه با گزارشگران در تماس باشند اما بسیاری از آن ها و حتی شاید اکثریت از این توانایی برخوردار نباشند. برخی از منابع حتی نمی دانند چگونه با روزنامه نگارانی که وابسته به رسانه های خبری محلی هستند ارتباط برقرار کنند.
نزدیکی اجتماعی تحت تاثیر عوامل ساختاری و جمعیت شناختی شکل دهنده سایر روابط اجتماعی است. در حقیقت، افرادی که نزدیکی اجتماعی بیشتری با یکدیگر داشته باشند، راحت تر با هم ارتباط برقرار می کنند. روزنامه نگاران جدیدترین اخبار ورزشی هم بخشی از اعضای جامعه را تشکیل می دهند. منابعی که از طبقه متوسط رو به بالا هستند به احتمال زیاد مشکلی برای دسترسی به روزنامه نگاران نخواهند داشت، حتی ممکن است رابطه دوستی با آنها برقرار کنند؛ در حالی که افرادی که از طبقه پایین اجتماع هستند نمیدانند چگونه می توانند با روزنامه نگاران ارتباط برقرار کنند.
پژوهشگرانی دیگری همچون کارلسون (2009,2011 ) نیز طی یک دهه اخیر با الهام گرفتن از نظریات هربرت گانز به بررسی رابطه بین روزنامه نگار و منبع پرداخته اند و این رابطه را پویا و داینامیک توصیف کرده اند. اما به نظر می رسد رابطه روزنامه نگار و منبع خبر تا حد زیادی متاثر از نظام هنجاری و مدیریت رسانه ای حاکم در هر کشور باشد. مطالعات و تحقیقات گانز، سیگال، کارلسون و سایرین در خصوص رابطه بین روزنامه نگار و منبع خبر در جوامع غربی بوده است و به نظر می رسد برای رسیدن به شناخت دقیق تری از رابطه بین منبع و روزنامه نگار در جوامع شرقی و در سایر نظام های هنجاری رسانه ای، پژوهش های بیشتری نیاز است
منبع: روزنامه نگاری - ترجمه اشرف احدزاده
ترفندهای اپلیکیشن الو
اپلیکیشن الو (Allo) ازجمله ابزارهای پیامرسانی است که بتازگی توسط شرکت گوگل معرفی شده و به پشتوانه گوگل انتظار میرود در مدت کوتاهی کاربران زیادی را در سراسر دنیا بهخود اختصاص داده و رقیبی جدی برای تلگرام، واتساپ و دیگر پیامرسانهای محبوب و حذف تلگرام باشد.
این اپلیکیشن درحال حاضر امکانات پایهای برای ارسال انواع پیام (متن، عکس، صوت، موقعیت مکانی، استیکر) را در اختیار کاربران قرار میدهد، اما همین امکانات بظاهر ساده نیز ترفندهایی را در دل خود جای دادهاند.
یکی از این ترفندها که در دیگر اپلیکیشنهای پیامرسان ردی از آن مشاهده نمیشود، ارسال متن در اندازههای مختلف است.
بهعبارت دیگر شما میتوانید با این ترفند ساده متون موردنظرتان را در اندازههای مختلف بهصورت ریز یا درشت برای مخاطبتان ارسال کنید و به این ترتیب در مواردی که نیازمند جلب توجه بیشتر برای متن ارسالی هستید براحتی این کار را انجام دهید.
اگر جزو کاربران فعلی الو بهشمار میروید با اجرای مراحل زیر میتوانید همین حالا این ترفند را بررسی کنید.
اپلیکیشن الو را اجرا کرده و از پایین سمت راست صفحه روی آیکون ارسال پیام جدید فشار دهید.
یکی از گزینههای دلخواه برای ایجاد چت گروهی، چت خصوصی یا هریک از مخاطبان را فشار داده و در پنجره گفتوگو، متن موردنظرتان را وارد کنید.
هنگام ارسال متن موردنظر روی آیکون ارسال فشار داده و نگهدارید تا یک نوار عمودی برای شما نمایش داده شود.
با مشاهده این نوار میتوانید انگشت خود را روی صفحه به سمت بالا و پایین حرکت دهید تا اندازه قلم متن تایپ شده کوچک و بزرگ شود.
پس از انتخاب اندازه دلخواه انگشت خود را از روی صفحه بلند کنید تا متن مورد نظر در اندازه قلم انتخابی ارسال شود.
نکته: برای خروج از این حالت و ارسال نشدن متن کافی است انگشت خود را به سمت چپ حرکت دهید.
آشنایی با بازیهای تلگرامی
همانطور که در بسیاری از کانالهای تلگرامی و سایتهای خبری عنوان شده اپلیکیشن پیامرسان تلگرام در نسخه جدید خود به کمک رباتهای داخلی یا همان Inline Bots به شما این امکان را میدهد تا بازیهای تحت وب از نوع HTML5 را بدون نیاز به هیچ اپلیکیشن اضافه و حذف تلگرام و از داخل تلگرام فراخوانی و اجرا کنید.
اجرای این بازیها در این شرایط به شما این امکان را میدهد تا امتیاز خود در بازی را با دیگر کاربران در گروهها و صفحات چت خصوصی نیز به اشتراک بگذارید و بهاینترتیب رکوردهای خودتان را در تلگرام به ثبت برسانید.
کاربران متعددی با این قابلیت جدید تلگرام آشنایی دارند، اما برای استفاده هرچه بهتر از این قابلیت باید با رباتهایی که از بازیهای تلگرامی پشتیبانی میکنند آشنا باشید که در این ترفند قصد داریم یکی از این رباتها را به شما معرفی کنیم. پس با ما همراه شوید تا بتوانید مجموعهای از بازیهای جذاب را در تلگرام اجرا کنید.
پیش از هر چیز مطمئن شوید تلگرام را به آخرین نسخه بهروزرسانی کردهاید.
یک صفحه چت جدید باز کرده (میتوانید پنجره گفتوگو با یکی از دوستانتان را باز کنید یا با انتخاب نام خودتان، صفحه ارسال مطلب برای خودتان را باز کنید)
عبارت gamee@ را تایپ کرده و پس از آن یک مرتبه کلید فاصله را فشار دهید تا عملیات جستوجو اجرا شده و ربات داخلی Gamee نتایجی از بازیهای پشتیبانی شده را به شما نمایش دهد. (چنانچه نتایجی برای شما نمایش داده نمیشود عبارت gamee@ را در کادر جستوجو وارد کرده و پس از انتخاب ربات مورد نظر با این نام، روی Start فشار دهید تا استفاده از ربات فعال شود)
توجه: با تایپ عبارت gamebot@ رباتی که تلگرام بهصورت پیشفرض برای اجرای برخی بازیها به کاربران معرفی کرده اجرا میشود و مجموعه بازیهای موجود در این ربات به شما نمایش داده میشود.
با انتخاب هریک از بازیها و فشار گزینه Play بازی اجرا شده و پس از اجرای آن میتوانید نسبت به ثبت رکورد خود در تلگرام اقدام کنید.
نکته: این ربات از حدود 23 بازی پشتیبانی میکند که با فشار گزینه Explore Games از صفحه فهرست بازیها، میتوانید مجموعه این بازیها در دستهبندیهای مختلف را مشاهده کنید.
4 - گزارشگر باید حافظه ای قوی داشته باشد تا محل نگهداری اطلاعات و اشخاص ارائه دهنده را به خاطر بسپارد. گزارشگر جدیدترین اخبار ورزشی خوب قادر است مطالب متفاوت را به هم مربوط سازد و روابط بین اخبار ووقایع مختلف را کشف کند.
5- گزارشگر باید توانایی گوش دادن خود را توسعه دهد. بخش عمده ای اززندگی حرفه ای یک گزارشگر صرف انجام مصاحبه با مردم میشود. کسی که مجذوب و شیفته صدای خودش است، نمی تواند گزارشگر خوبی باشد. تام کلنسی نویسنده شکار اکتبر سرخ درباره ارزش یک مصاحبه خوب برای گزارشگرمیگوید:
هر شخصی را که ملاقات میکنید و هر کاری که انجام میدهید، فرصتی برای یادگیری فراهم میکند. این مسئله برای تمام افراد اهمیت دارد، اما برای یک نویسنده مهم تر است چون به عنوان نویسنده میتوانید از تمام ابزار استفاده کنید......من تا وقتی شکار سرخ در مرحله ویرایش نهایی بود هرگز سرنشین یک زیر دریایی هسته ای نبودم اما از طرف دیگر با افراد زیادی که در این کار بودند، صحبت کردم.
6- گزارشگران باید متقاعد کننده باشند. آنها قدرت احضار منابع را ندارند. مردم مجبور نیستند با آنها صحبت کنند یا به ایشان اطلاعات بدهند. به همین دلیل گزارشگران مجبورند مردم را متقاعد کنند که وقت خود را در راه کمک به آنها صرف کنند.
7- توجه و دقت به جزئیات یکی دیگر از ویژگیهای شخصی یک گزارشگر خوب است. در فرایندجمع آوری اطلاعات گزارشگرباید مطمئن شود که تمام جزئیات را فهمیده است، با منابع قانونی تماس گرفته و تفاسیر منطقی اطلاعات را مد نظر قرار دهد. گزارشگر میداند که مصاحبه شکل دیگر گفتوگوی تصادفی نیست. او باید بعد از جمع آوری اطلاعات دقیق مطمئن شود که موارد بدست آمده درست و قابل استناد است.
8- سرانجام تمایل به سخت کار کردن یکی دیگر از ویژگیهای غیر قابل انکار برای هر گزارشگر موفق است. گزارشگری مشکل، خسته کننده و اغلب ناامید کننده است. بدست آوردن اطلاعات کیفی دشوار و گاهی اوقات خطر آفرین است. افرادی که از یک مطلب به سادگی میگذرند، نمی توانند گزارشگران خوبی باشند.
قابلیت های حرفهای
هیچ مهارتی در روزنامه نگاری و یا در رسانه ها به طور کلی ارزشمندتر از توانایی نگارش نیست. روزنامه نگاران باید قواعد دستور زبان را بدانند و آن را رعایت کنند. آنها هم چنین باید قواعد نگارش، بخصوص قواعد و سبک های خبر نویسی را بشناسند و به آن پایبند باشند. به همین دلیل تمام روزنامه نگاران به طور مستمر به نوشته های خود دقت میکنند و در فکر بهبود آن هستند.
گزارشگران همچنین باید قادر به جمع آوری اطلاعات و ارزیابی کیفی و خلاقانه آن باشند. ارزیابی اطلاعات و منابع آن گام مهمی است تا گزارشگر بتواند کارش را درست انجام دهد.
این روزها درباره تفکر انتقادی زیاد گفته میشود. روزنامه نگاری و به خصوص گزارشگری یکی از کاربردهای عملی این مفهوم است. گزارشگران باید اطلاعات را در قالب یک بافت سازماندهی کنند تا به راحتی قابل درک باشد. این یک فرآیند دقیق است که به نسبت تجربههای روشنفکرانه معمول بهتر فهمیده میشود. یقینا تمام گزارشگران با هوش نیستند. اما گزارشگران برتر مهارتهای تفکر انتقادی را در خود پرورش داده و در کار روزانه مورد استفاده قرار میدهند.
ویژگی حرفه ای دیگر صداقت است که شاید به نظر یک ویژگی شخصی بیاید. اما در قلمرو حرفه ای تا حدودی مفهوم آن متفاوت است. گزارشگر باید به اطلاعات صادقانه نگاه کند و فرضیه ها یا پیشداوری هایی را که در تحلیل اطلاعات بکار میرود، را کنار گذاشته و مورد بررسی قرار دهد.
شخصیت روزنامهنگار جدیدترین اخبار ورزشی باید تا حدی دیر باور و شکاک باشد. او باید درباره آنچه میشنود، میخواند و یا میبیند، سوال کند و با اطلاعات غلط دیگران به اشتباه نیافتد. در عین حال نباید به هر چیزی که گفته میشود بد گمان باشد. باید همیشه راغب باشد از منابع مختلف برای تصحیح اشکالات سئوال کند و موارد مغایر را کنترل نماید.
در نهایت بیشتر گزارشگران در فضای رقابتی و سخت روزنامه نگارانه دوام میآورند، چون به منافع عمومی می اندیشند. اکثر آنها اعتقاد دارند تنهابه دلایل مالی و یا علایق شخصی در حرفه روزنامهنگاری نیستند، بلکه باور دارند ارائه اطلاعات دقیق و مفید به مردم و استفاده از آن به عملکرد درست جامعه کمک میکند.
یادتان باشد: مخصوصاً وقتی شروع به کار میکنید، چیزی مثل پژوهش کوتاه یا پژوهشِ سرپایی وجود ندارد. مهارتهای مورد نیاز پژوهش در دِهکوره، همانهایی است که سپس در کلانشهر نیازمندشهستید. این ادعا، نظریۀ نیست، تجربۀ ما است. همین حالا از سوژههایی که دور و برتان در اخبار ورزشی است شروع کنید تا چیرهدست شوید. چشمبهراه نمانید تا اول وارد یک پژوهش بزرگ شوید بعد یادبگیرید که چهکار باید بکنید.
حرف اول و آخر: به علاقههای خود توجه کنید
این اصل دو جنبه دارد:
ما جنبۀ اول را «سندرم شکستگی پا» مینامیم. چون تا وقتی که پای یکی از ما نشکند، متوجه نمیشویم که چقدر شَل در اطرافمان زندگی میکنند. عموماً اگر ما نسبت به پدیدهای حساس نشده باشیم متوجهاش نمیشویم. این قبیل علائق میتوانند شما را نسبت به سوژههایی که دیگران جدی نمیگیرند، حساس کنند.
جنبۀ دوم این است که اگر سوژهای شما را شیفته یا ناراحت نکند یا به شما انگیزۀ کار ندهد، باید آن را به کس دیگری بسپارید. اگر هم سردبیرهستید ببیند آیا گزارشگرِ شما به یک پژوهش مثل یک وظیفۀ خشک نگاه میکند؛ اگر این طور است کار را از او پس بگیرید و به نیروی دیگری بدهید.
چرا؟ یادتان باشد: پژوهش کار میبَرد. اگر شما دل در گرو یک سوژه نداشته باشید، کار را انجام نمیدهید. شاید هم خودتان را مجبور کنید که هر طور شده انجامش دهید برای این که میخواهید رفتارتان از هر لحاظ حرفهای باشد. اما اگر سوژه هیچ وقت با علاقههای شما جور نباشد، شاید بار اول و دوم نه اما بالاخره یک بار با سوژه زمین میخورید.
سوژهام ارزشِ کار کردن دارد؟
بسیاری از پژوهشها به دلایل نادرستی انجام شدهاند. برخی گزارشگران و رسانهها از بررسیهاشان برای تسویه حسابهای شخصی استفاده میکنند. همچنین با توجه به اینکه پژوهشها دشوارند، برخی سوژهها تنها به این دلیل انتخاب میشوند که آسانترین سوژهها هستند. بعضی از پژوهشگران هرگز از خود نمیپرسند که آیا فلان سوژه برای مخاطبان اهمیت دارد و اگر دارد چرا؟
پس وقتی میخواهید ببینید که آیا یک سوژه ارزش کار کردن دارد یا نه، این سوالها را از خود بپرسید:
چند نفر تحت تأثیر قرار گرفتهاند؟ (این را میشود «عمق فاجعه» نامید)
چقدر آنها متأثر شدهاند؟ (کیفیت به اندازۀکمیت مهم است. اگر تنها یک نفر مُرده یا زندگیاش ویران شده باشد، سوژه مهم است)
اگر تأثیر مثبت بوده است، آیا میتوان افراد دیگری را هم تحت تأثیر قرار داد؟
آیا مردم قربانیاند؟
آیا میتوان مانع رنج آنها شد؟
ما چه چیز را میتوانیم آشکار کنیم؟
آیا متخلفانی هستند که باید مجازات شوند؟ یا دستِ کم مورد انتقاد قرار گیرند؟
آیا ارزشاش را دارد که در هر حال درباره اتفاقِ رخ داده سخن گفت به این امید که دیگر تکرار نشود؟
ما [نگارندگان] فکر میکنیم:
جهان سرشار از رنج است و بسیاری از این رنجها بیهوده و نتیجۀ اعمال مجرمانه، غیراخلاقی و خطا است. هر حرکتی که از رنج، آزار و حماقت کم کند، شایستۀ اقدام است. پژوهش میتواند در این راستا به ما کمک کند.
خدمت به جامعه را بیش از ارتقای شغلی خود اولویت دهید. فراموش نکنید که پژوهش یک سِلاح است و شما به وسیلۀ آن دانسته یا ندانسته میتوانید به مردم آسیب بزنید. شما در جایگاه شغلیتان میتوانید برای دیگران بهترین یا بدترین اتفاق ممکن باشید. مواظب مردم و نقشی که به عهده گرفتهاید باشید. پیش از اینکه دیگران را مورد پژوهش قرار دهید، خوب به انگیزههای خود نگاه کنید. اگر سوژه به اندازهای که برای شما مهم است برای دیگران مهم نیست، احتمالاً باید بیخیالاش شوید.
ما در شغل خود صدها پژوهش انجام دادهایم. در هر کدامشان، طی مراحلی از کار یک نفر جلو آمده و گفته: «چرا شما این سوالها را میپرسید؟ با این اطلاعات میخواهید چکار کنید؟ چه کسی این حق را به شما داده است؟» اگر ما جواب خوبی برای این پرسشها نداشته باشیم، پژوهش پایان یافته است (و گفتن اینکه «افکار عمومی حق دارد بداند!» جواب خوبی نیست.) معمولاً ما چیزی به این مضمون میگوییم: اتفاقهایی که اینجا میافتد همان قدر که برای شما مهم است؛ برای دیگران هم اهمیت دارد. من سعی میکنم این ماجرا را روشن کنم. قصد دارم راستاش را هم بنویسم. امیدوارم شما هم کمکم کنید.
بهتر است هر چیزی را که شما در چنین موقعیتی میگویید، باور داشته باشید. در این صورت آنها هم باور میکنند. برخی از مردم از روزنامهنگاران اخبار ورزشی خوششان نمیآید. یک دلیلاش این است که آنها به انگیزههای ما اعتماد ندارند. ما از شما انتظار داریم تا به برطرف شدن این احساس بیاعتمادی کمک کنید.
نویسنده: مارک هانتر و نیلز هنسن، ترجمه: فرشید مقدم سلیمی