دلایل خرابی هارد دیسک و هارد اکسترنال

هارد دیسک ها یا همان دیسک های سخت دیر یا زود خواهند مرد ، اما این بدان معنا نیست که همه آنها به یک شکل از بین می روند. هم اکنون بازه عمر هارد دیسک ها در جهان ۶ سال است و بطور میانگین ۵۰ درصد هارد دیسک ها به این طول عمر خواهند رسید. در برخی موارد یک مرگ زودرس برای هارد دیسک اتفاق می افتد که سابقه کمپانی تولید کننده را نیز خدشه دار خواهد کرد ، اما همیشه اینطور نیست و در اغلب موارد هارد دیسک ها بر اثر عدم نگهداری دقیق صاحبان شان از بین می روند.

در آموزش تعمیر کامپیوتر هارد دیسک ها عمدتا دور از کامپیوتر ها نگهداری می شوند و واقعا نیاز به مراقبت دارند. بیائید نگاهی به خرابی های شایع هارد دیسک ها و راههایی که می توان از آنها مراقبت کرد بیاندازیم. قطعا علاقه ندارید تا درگیر بازیابی اطلاعات هارد دیسک مرده شوید؟

دلیل ۱ : خرابی فیزیکی هارد دیسک

خرابی هارد بر اثر ضربه

سریعترین راه برای خراب کردن هارد دیسک و بلا استفاده کردن آن ، آسیب فیزیکی یعنی ضربه خوردن و یا تکان دادن هارد است که کمابیش همه ما از آن آگاهیم ، هارد ها آسیب پذیرتر از آن هستند که ما انتظار داریم. شاید بخاطر نام آنهاست!!! دیسک سخت!!!

در داخل هاردها چندین قطعه ظریف و متحرک هستند که اگر هارد در حال چرخیدن باشد و به آن شوک یا ضربه ای وارد شود احتمال اینکه هارد با مشکل جدی مواجه شود بسیار است.

راهکار : اگر هارد ضربه خورد چکار کنیم؟

برای امنیت بیشتر اطلاعات روی هارد دیسک ، اگر هارد ضربه خورد آنرا از کامپیوتر جدا نکنیم چون ممکن است آسیب بیشتری بر اثر شوک الکترونیکی ، ضربه و یا فشار غیر عادی به دیسک وارد کنیم. پس بهتر است با کارشناسان مراکز تعمیر هارد و بازیابی اطلاعات لاژورد تماس حاصل و از ایشان مشاوره بگیریم.

هرگز! هرگز! هرگز! درپوش بالای هارد دیسک را باز نکنید!

البته اینها را نگفتم تا بترسید و فکر کنید دارید بر روی پوست تخم مرغ راه می روید و بهتر است که در مورد سخت افزاری که می تواند در بیشتر اوقات اطلاعات حیاتی ما را در خود ذخیره کند ، کمی با احتیاط تر عمل کنیم و استفاده محتاطانه از آن را تمرین کنیم.

تعمیر هارد دیسک و بازیابی اطلاعات هارد بصورت فوق تخصصی ، برای کلیه مدلها و برندهای هارد دیسک Westrern Digital , Seagate , Maxtor , Samsung , LaCie , Hitachi , Fujitsu , Toshiba , iOmega , IBM , Buffalo .

دلیل ۲ : حرارت بیش از حد هارد

خرابی هارد بر اثر داغ کردن

مانند بسیاری دیگر از سخت افزارهای کامپیوتر ، هارد دیسک نیز برای کار در شرایط حرارتی خاصی طراحی شده. این بازه حرارتی بسته به نوع و مدل هارد متفاوت است ، اما بهتر است همیشه در بازه مناسب با آن کار کنیم.

راهکار : اگر هارد بیش از حد داغ شد چکار کنیم؟

قبل از هر کاری کامپیوتر را خاموش کنید و درب کیس را باز کنید و روی هارد دیسک را از گرد و غبار پاک کنید. می توانید از اسپری های هوای فشرده برای این منظور استفاده نمائید ( اگر دمنده در اختیار ندارید ). بعد از آن از کارکرد درست فن ها اطمینان حاصل کنید. آنها بایستی جریان هوا را از یک طرف وارد و از طرف دیگر خارج کنند و تولید چرخه تهویه نمایند.

در آموزش تعمیر کامپیوتر لپ تاپ ها در این مورد اوضاع وخیمتری دارند. ذرات کوچک گرد و غبار سریعتر در آنها تجمع می کند و تمیز کردن را ضروری تر می کنند. همیشه مطمئن شوید که لپ تاپ را بر روی سطح صاف و سخت قرار دهیم تا گردش هوا در آن بهتر شکل بپذیرد.

دلیل ۳ : تکه تکه شدن فایلها File Fragmentation

خرابی هارد بر اثر Fragmentation

تکه تکه شدن فایلها به تنهایی عامل آسیب هارد نیست. اما باعث آن می شود تا هارد دیسک سختتر کار کند و پیدا کردن تکه های یک فایل خاص از سطح دیسک مشکل می شود همانطور که برداشتن لیوان سالم از روی میز بسیار راحتتر از جمع کردن تکه های شکسته لیوان از روی زمین است!

راهکار : با فایلهای تکه تکه شده و نامنظم چکار کنیم؟

راه حل آن بسیار کوتاه و ساده است : مرتب کردن یا defragmentation. با وجود اینکه Fragmentation در پارتیشن های NTFS در مقایسه با FAT32 بسیار کمتر شده ، اما هنوز بعنوان بخشی از عملیات نگهداری کامپیوترها می باشد. برای آموزش defragmentation به زودی مطلب مفیدی را ارائه خواهیم داد.

دلیل ۴ : روشن و خاموش شدن مکرر

خرابی هارد بر اثر خاموش و روشن شدن مکرر

عمده فعالیت های درایو هارد دیسک بوت شدن و خاموش شدن سیستم است. بطور مشخص ، شروع و خاتمه چرخش یا روشن و خاموش شدن مکرر هارد دیسک از دلایل عمده افزایش استهلاک هارد است.

راهکار : با این مشکل چکار کنیم؟

در اینجا بایستی با احتیاط رفتار کنیم و از آنجا که نمی خواهیم برای همیشه هارد دیسک را روشن نگاه داریم ، بهتر است که تعداد دفعات خاموش و روشن کردن هارد دیسک را در طول روز کاهش بدهیم.

راهنمای عملی ما چیست؟ بعنوان یک قاعده کلی اگر قرار شد برای بیشتر از یک روز کامپیوتر را رها کنیم ، آنرا Shut Down کنیم. اگر قرار شد برای چند ساعت از کامپیوتر دور بمانیم ، بهتر است کامپیوتر را در وضعیت آماده بکار Standby و یا وضعیت خواب موقت Sleep یا Hibernation قرار دهیم.

دلیل ۵ : نوسان جریان

خرابی هارد بر اثر نوسان جریان

الکتریسیته همیشه پایدار نیست. زمانهایی هست که ولتاژ بالای خط میانگین می رود و گاهی اوقات ممکن است در حد نانو ثانیه باشد. نکته بد این اتفاق اینست که باعث آسیب جدی به تجهیزات الکترونیکی می شود که از جمله آنها قطعات کامپیوتر و هارد درایو نیز می باشد.

راهکار : با نوسان جریان چکار کنیم؟

از یک محافظ برق استفاده کنید! این وسیله جذاب از نوسان جریان و آسیب آن بر روی وسایل الکترونیکی ما جلوگیری می کند. حتما می خواهید بدانید که آیا همه محافظ برق ها خطا ناپذیر هستند؟ البته که نه! بسته به نوعی که شما می خرید ، تجهیزات شما را در برابر میزان مشخص شده ای از نوسان حفاظت می کند. پس ایده ی خوبی است که مقداری برای محافظت از کامپیوترتان سرمایه گذاری کنید.

گفتار پایانی

این موارد ، احتمالات ممکن برای خراب شدن زودتر از موعد هارد شما هستند اما بخاطر داشته باشید که ممکن است با اینکه به خوبی از هارد دیسک مراقبت می کنید ، هارد شما خراب شود. بنابراین ما در مورد احتمالات در اینجا صحبت کردیم. اگر شما به خوبی موارد فوق را بکار ببندید ، هارد شما عمر بیشتری کرده و کمتر شما را دچار سردرد خواهد کرد.

خرابی هارد دیسک

نجات از خرابى هارد دیسک و آموزش تعمیر کامپیوتر و کارهایی که باید انجام گیرد.

روزی همچون روزهای قبل، شما کامپیوتر خود را روشن می‏کنید ولی بجای مشاهده لوگوی معروف ویندوز هیچ چیز نمی‏بیند. با خود فکر می کنید که شاید هارد دیسکتان صدمه دیده است! وحشت زده میشوید . آیا هفته‏ها است که از کار بیکار شده‏اید یا ساعات اوقات فراغت خود یا حتی شغل خود را از دست داده‏اید؟ باید چه کار کنید؟

دقیقا همان کاری را باید انجام دهید که یک خلبان خبره در موقع مواجه با یک مشکل جدی انجام میدهد: باید به فهرست کارهایی مراجعه کنید که باید آنها را در مواقع اضطراری انجام دهید، درست عمل کنید و به موقع اقدام نمایید.

1 – وحشت نکنید، سخت نگیرید، نفس عمیقی بکشید و آرام باشید. وجود یک صفحه نمایش خالی یا اشکال در راه اندازی دستگاه همیشه به این معنا نیست که هارد درایو شما صدمه دیده است . هارد دیسکهای امروزی معمولا نسبت به همه قطعات مهم دیگر کامپیوتر عمر بیشتری دارند و اجرای برنامه های کمکی سیستم در مواقع غیر ضروری و یا حذف و نصب مجدد سخت افزار شما بیش از آنکه مفید باشد مضر است.

2 – دستگاه را مجددا راه اندازی نمایید، کامپیوتر خود را خاموش کرده 10 ثانیه صبر کنید و سپس دوباره آنرا روشن نمایید. اینکار کامپیوتر را مجددا راه اندازی می‏نماید . اینکار برای حل مشکل لازم است.

3 – کنترل بدیهیات : اگر صفحه نمایش شما همچنان خالی و بدون تصویر است، همه سیمهای برق، کابلها و کانکتورها را برای اطمینان از اینکه آنها درست وصل شده‏اند، کنترل نمایید.

محافظ افزایش برق خود را کنترل کنید تا اطمینان پیدا کنید که فیوز نپریده یا بخاطر یک ضربه ولتاژ اشتباه آسیب ندیده باشد. و اطمینان پیدا کنید که تنظیمات نور و کنتراست مانیتور شما بهم نریخته باشد.

4 – گوش بزنگ کلیدها باشید: وقتی کامپیوتر شما شروع به کار می‏کند، باید صدای سرعت گرفتن فن تامین کننده برق را بشنوید یا (آنرا حس کنید) . همچنین باید صدای چرخش آرام هارددیسک خود را بشنوید. اگر مشکلی از بابت سخت افزار و جود نداشته باشد، ممکن است قدرت برق ضعیفی داشته باشید یا حتی اتصال آن شل شده باشد. جعبه کامپیوتر خود را باز کنید و اطمینان حاصل کنید که همه کابلهای منبع تغذیه هارد درایو و مادر بوردتان درست وصل شده‏اند. (بخاطر داشته باشید که همیشه قبل از تماس دست با هر قطعه داخلی کامپیوتر خود از یک دستکش ضد استاتیک یا هر نوع محافظ ضد استاتیک دیگر استفاده کنید.)

 در آموزش تعمیر کامپیوتر اگر قبل از قفل شدن سیستم خود صدای خبر بوق متوالی را شنیدید، تعداد بوقها و همچنین کوتاهی و بلندی صدای آنها را یادداشت کنید.

این پیام خطای صوتی ازBIOS  سیستم شما اطلاعاتی را درباره اشکال بوجود آمده در اختیار شما میگذارد. این مشکل را با سازنده سیستم خود در میان بگذارید تا آن را شناسایی نماید.                                               

5- جستجوی کلیدها: وقتی کامپیوتر شما راه اندازی میشود، یک تستPower-on self  را اجرا می‏نماید که وجود یکسری قطعات اصلی سخت افزار از جمله چیپهای حافظه، کارتهای ویدیویی و هارد درایوها را تایید می‏نماید. وقتی نتیجه کنترل هر قطعه روی مانیتور ظاهر میشود، بدنبال پیامهای خطا بگردید. (فشردن کلیدPause  صفحه نمایش را بمنظور جلوگیری از محو شدن سریع پیامها فریز می‏نماید).

همچنین ممکن است وقتی سیستم شما با ابزارهای سطح بالایی همچون درایو سی دی رام شروع به کار میکند پیامهای تایید یا خطایی را دریافت کنید. با وجود این، همیشه پیام خطا داده نمیشود.

اگر سیستم شما در هنگام پیکر بندی چنین دستگاه جانبی قفل کند، علت آن فقط بد بیاری است.

اگر سیستم شما ویندوز را راه اندازی می‏کند، پس دیسکتان حداقل تا حدی کار میکند. ویندوز 95و 98 هنوز هم برایLoad  نمودن درایورهای بعضی از سخت افزارهای قدیمی از فایلهایauto exec, bat , config.sys  درDos  استفاده می‏نماید. اگر کامپیوتر شما در هنگامLoad  کردن این درایورها قفل نماید باید پس از مشاهده عبارت“Starting windows 9x””  کلیدf8  را فشار دهید. اینکار به شما امکان میدهد تا فایلها را فورا در یک مرحله به اجرا در آورید و ببنید که در هنگام بروز مشکل چه چیزی را دستگاهLoad  می‏نماید.

اگر بجای پیام“Starting windows 9x”” پیام خطایBoot Disk Failure  یاOperating system not found  را دریافت کردید، مفهومش این است که کامپیوترتان نمی‏تواند ویندوز را از هاردیسکLoad  نماید. و این احتمالا نشان دهنده درایوی می‏باشد که بطرز بدی آسیب دیده است.

6- راه اندازی بوسیله یک فلاپی: این فرآیند از هارددرایو صرفنظر کرده و سلامت کامپیوترتان را تایید می‏کند. از دیسک راه انداز ویندوز همراه سیستم خود استفاده نمایید. اگر دیسک راه انداز ندارید، بهتر است قبل از نیاز آن را بدین طریق ایجاد نمایید: یک فلاپی دیسک خالی را جایگذاری کرده و در برنامهControl Panel  رویAdd/Remove Programs  را کلیک نمایید و سپس جدولStartup Disk  را انتخاب کرده و رویCreate Disk  را همانطور که نشان داده شده کلیک نمایید.

سیستم خود را با دیسک راه انداز داخل درایو فلاپی مجددا راه اندازی نمایید. اگر سیستم شما عمل راه اندازی را با موفقیت انجام میدهد وA:\  ظاهر می‏شود، پس کامپیوترتان خوب کار می‏کند. همچنین دسترسی به هارد دیسک خود را با تایپC:  در صفحهDOS و فشردن کلیدEnter  امتحان کنید. اگرC:\  را دریافت نمودید، دایرکتوریها را تغییر داده و یک فایل کوچک را روی فلاپی کپی نمایید.

اگر درست کار میکند، می‏توانید عمل نوشتن بر روی دیسک را انجام دهید و بدانید که دیسکتان هنوز سالم است (بعضی از دیسکها خیلی زود خراب میشوند.) از فرصت استفاده کنید و از فایلهای مهم مورد نیاز خود پشتیبان تهیه نمایید و سپس یک برنامه کمکی مخصوص عیب یابی هارد دیسک مثلScan Disk  را که از دیسک راه انداز قابل اجرا می‏باشد، اجرا نمایید یا حتی می‏توانید از برنامهNorton Disk Doctor استفاده نمایید.

7 – کنترل تنظیماتCMOS  خود: اگر پیام خطایی مبنی بر عبارت“Drive c: not found"  (یا چیز دیگری شبیه به آن) دریافت نمودید، مفهومش این است که کامپیوتر شما نمی‏تواند هارد دیسک را شناسایی نماید چون همه تنظیماتCMOS  را از دست داده است و این زمانی اتفاق می‏افتد که باتریCMOS  را وارد نمایید: وقتی کامپیوترتان راه اندازی می‏شود، کلیدf10, f1,  وDelete  را فشار دهید یا هر کلید دیگر کامپیوترتان. (دستورهای همراه این برنامه را نیز کنترل کنید.) اگر هارددیسک مورد نظر شما لیست نشده است، باید دوباره تنظیمات دیسک را وارد نمایید. می‏توانید اینکار را بطور دستی انجام دهید (تنظیمات معمولا روی کیس هارد درایو چاپ شده است)، ولی اکثر کامپیوترها با استفاده از برنامه پیکر بندی خودکار هارد درایو که مخصوص برنامه راه اندازCMOS  می‏باشد، مجددا این تنظیمات را برای شما وارد می‏کنند.

اگر همه این مراحل را طی نمودید ولی هارد درایوتان هنوز کند است پس باید با متخصصین این زمینه مشورت نمایید. Drive savers , ontrack Data Recovery  دو سرویس مخصوص بازیابی داده هستند که میتوانند داده روی درایو خراب شده را بازیابی نمایند.

مادربرد کامپیوتر

برد اصلی ((motherboard :

بزرگترین بردی که در داخل کیس رایانه مشاهده می شود، مادربرد است. این برد یکی از اجزای اساسی و مهم محسوب می شود. در سال ۱۹۸۲ همزمان با ارائه اولین کامپیوترهای شخصی از برد اصلی استفاده گردید. این برد دربرگیرنده پروسسور، رم، انواع درایوها (اعم از هارد دیسک، سی دی رام، فلاپی درایو) و سایر موارد می باشد. این قطعات بوسیله کابل به برد اصلی متصل هستند ، در زمان کار کردن رایانه، اطلاعات درایوها، پروسسور و رم در حال انتقال در این برد می باشد. مثلاً زمانی که برنامه ای را اجرا می کنیم یا فایلی را ذخیره می نماییم کارت های مودم، شبکه، صدا و گرافیک بوسیله اسلات های مادربرد به آن وصل می شوند و زمانی که در حال کار با اینترنت هستیم،موسیقی گوش می دهیم و یا برنامه ای را اجرا می کنیم اطلاعات بین کارت ها، برد و پروسسور در حال رد و بدل است. جهت اتصال قطعات برروی مادربرد، شکاف یا اسلات در آموزش تعمیر کامپیوتر وجود دارد. اکثر کارت ها دارای یک لبه اتصال دهنده می باشند که از طریق این لبه برروی شکاف ها قرار دارند.

برد اصلی شامل چند چیپ ست می باشد و این چیپ ها نقل و انتقال اطلاعات بین پروسسور و دیگر اجزا را میسر می سازند. مادربردها در انواع مختلفی از نظر شکل و اندازه تولید می شوند. شکل و اندازه آن ها متناسب با کیس هایموجود در بازار می باشد. اگر مادربرد خراب باشد رایانه از کار می افتد. توجه داشته باشید که مادربردها دارای امکانات مشابهی نمی باشند و اگر مادربردی کارت خاصی را پشتیبانی نکند نمی توان از آن کارت استفاده کرد. در ضمن اینکه همه مادربردها نمی توانند با همه پردازنده ها کار کنند.

اجزای اصلی مادربرد:

وجود تمام قطعاتی که برروی مادربرد قرار دارند الزامی می باشد. این قطعات عبارتند از:

۱- تراشه های حافظه اصلی(رم) و جایگاه آن

۲- پردازنده و تراشه گیر پردازنده

۳- تراشه های حافظه BIOS

۴- کمک پردازنده و جایگاه آن

۵- کلیدهای قطع و وصل و اتصال گرهای تنظیم (جامپرها(

۶- محل اتصال کابل های برق

۷- محل اتصال صفحه کلید

۸- محل اتصال بلندگو

۹- محل قرارگیری شکاف ها یا اسلات ها

۱۰- باتری و محل اتصال آن  در آموزش تعمیر کامپیوتر

۱۱- چندین قطعه الکترونیکی دیگر مانند خازن ها، کریستال، مقاومت ها، چیپ ست ها و سایر موارد

خازن ها انرژی را ذخیره می کنند و معمولاً برای تنظیم امواج، به عنوان یکسو کننده، جهت تبدیل جریان متناوب به مستقیم به کار می رود. کریستال ها ضربان های ساعت را در فاصله های زمانی ثابت تولید می کنند و مقاومت ها نیز ولتاژ امواج را تغییر می دهند.

LED چیست(ال ای دی)؟

شاید تا به حال مقالات زیادی درباره LED خوانده باشید و شاید بسیاری از این مقالات برای شما کارآمد بوده باشند ، لیکن در این مقاله و مقالات مرتبط در همین سایت سعی می شود توضیحاتی کامل و کاربردی در رابطه با لامپ LED و آموزش تعمیر کامپیوتر به شما داده شود.

همانطور که می دانید LED مخفف کلمه Light Emitting Diode است.شاید برای شما باور نکردنی باشد ، اما تمام انواع دیود ها ، حتی همان دیود های یکسوساز مدارات رایانه شما نیز از خود نور ساطع می کنند،اما سوال اینجا است که پس این LED های موجود در بازار که می خواهید درباره آنها صحبت کنید چه تفاوت هایی دارند؟ باید بگویم که دیودهای غیر نورانی مورد استفاده در صنعت الکترونیک ، در یکی از موارد "فرکانس نور خروجی" ، "انتقال نور از جانکشن دیود به بیرون" و یا "پکیج مورد استفاده جهت آماده سازی دیود" نقص دارند ،و اینجا است که دیود های LED برجستگی پیدا می کنند.در تولید LED ها سعی می شود از کریستال ها و نیمه رساناهای شفاف ، دارای فرکانس تولید نورمناسب و یک پکیج مناسب استفاده شود.

اولین LED ساخته شده که دارای نور مرئی بود در سال 1962 و به وسیله نیک هولونیاک (Nick Holonyak) در موسسه جنرال الکتریک ساخته شد.البته پیش از او نیز افراد بسیاری توانسته بودند LED هایی با نور مادون قرمز بسازند، لیکن این اولین بار بود که نوری مرئی بوسیله LED تولید می شد.بعد از او شاگرد او توانست LED هایی با رنگ های زرد و نارنجی تیره تولید کند.البته باید متذکر شویم که این LED ها قیمت هایی بالا در حدود 200 دلار داشتند و عملاً فقط برای مصارف خاصی همچون انتقال دیتا از طریق فیبر نوری (البته بوسیله LED های شفاف که بعدها ساخته شدند) مورد استفاده قرار می گرفتند.

در سال های بعد کمپانی های مونسانتو (Monsanto Company) و اچ پی (Hewlett Packard (HP)) اقدام به تولید انبوده LED قرمز کردند و برای این کار از نیمه رسانای گالیوم ارسناید فسفاید ((GaASP)Gallium arsenide phosphide) استفاده می کردند.از این LED ها بیشتر در تولید حروف الفبایی یا ماشین حساب ها استفاده می شد. در سال 1970 شرکت نیمه رسانای Fairchild LED هایی ساخت که قیمتی کمتر از پنج سنت داشتند.در این دوران LED ها رنگ هایی همچون قرمز ، زرد ، نارنجی و نهایتا سبز داشتند و همانطور که می دانید ، با ترکیب این رنگ ها نمی شد به رنگ سفید دست یافت.لذا در این دوران LED ها (که معمولا پکیج های 3 میلی متری یا 5 میلی متری ، لنزدار یا بودن لنز داشتند) بیشتر نقش ساین (Sign) یا نشانگر و یا نقش نمایشگر را ایفا می کردند. از آنجا که برای تولید نور سفید ، حداقل به نور آبی نیاز بود ، تحقیقات بر روی تولید نور آبی ادامه یافت ، تا این که در سال های بعد (اواخر تابستان 1991) شرکت ژاپنی نیچیا (Nichia Corporation) با تلاش های آقای شوجی ناکامورا (Shuji Nakamura) توانست بوسیله نیمه های گالیوم نیتراید (GaN) اقدام به تولید LED پرنور با نور آبی بنماید.البته پیش از این نیز LED های آبی بوسیله اعمال ولتاژ بالا به نیمه هادی سیلیسم کربناید تولید شده بودند ، لیکن این اولین بار بود که LED آبی با این شدت نور (100 ها برابر نوع قبل) تولید می شد.در ادامه این تحقیقات محققین در سال 1995 توانستند با یک ابداع جدید ، شفافیت جانکشن (junction) یا محل اتصل نمیه رسانا را با به کارگیری ایندیوم تین اکساید(ITO) (تین به معنای روی است) بهبود دهند. لذا پس از این امکان تولید LED های سفید کاربردی فراهم شد.

اما این سوال مطرح است که LED چگونه نور تولید می کند؟ و نور سفید چگونه بوسیله LED تولید می شود؟در این جا جوابی ساده به این پرسش می دهیم.همانطور که در فیزیک و شیمی خوانده اید ،عناصر شیمیایی دارای لایه های از انرژی به نام مدار هستند ،که هر مدار دارای تعدادی الکترون است.هر یک از این مدار ها با مدارات دیگر اختلاف انرژی دارد والکترون برای رفت و برگشت به مدارات بالاتر نیاز به دریافت و از دست دادن این اختلاف انرژی دارد.لذا مثلا اگر الکترونی از بالاترین مدار طبیعی خود بخواهد یک یا چند مدار بالاتر رود ، باید انرژی از نوع الکتریکی یا گرمایی یا نور یا امثال آن دریافت نماید و پس از دریافت آن می تواند با از دست دادن انرژی خود (که این انرژی میتواند از نوع نور باشد) به مدارات پایین تر سقوط نماید.البته این سقوط برای رسیدن به حالت پایدار حتمی است.در LEDها و لامپ های فلورسنت ، الکترون ها با دریافت انرژی الکتریکی به سطوح بالاتر می روند و سپس با از دست دادن انرژی خود ،اقدام به تولیدنور می نمایند.این نور در LED های تک رنگ نوری با همان رنگ است ، ولی در لامپ های فلورسنت یا LED های سفید می تواند نور ماوراء بنفش یا آبی باشد.در LED های سفید می توان به چند روش اقدام به تولید نور سفید کرد :

    تولید نور سفید به صورت ترکیبی از چند LED با رنگ های مختلف.

    تولید نور سفید به صورت ترکیب نور آبی LED و اضافه کردن نور زرد (یا زرد ترکیبی) با

استفاده از خاصیت فلورسنس

    تولید نور سفید به صورت اعمال یک نور ماوراء بنفش به مخلوط چند ماده فلورسنس و بدست آوردن نورترکیبی سفید از این مواد.

در عمل بیشتر دو مورد آخر در این فرآیند مورد استفاده قرار می گیرند، چرا که هزینه تولید پایین تری دارند، اما روش های فوق به ترتیب از بالا به پایین بازده بیشتری دارند.زیرا که مواد فلورسنس به صورت ناخواسته مقداری از انرژی را در هنگام تقلیل انرژی الکترون از دست می دهند.لازم به ذکر است که هر چقدر تعداد رنگ های بکار رفته در تولید نور سفید بیشتر باشد، نور سفید بهتر و با CRI بالاتری خواهیم داشت.

اما بگذارید  به صورت مکمل تعریفی مختصر نیز از پدیده فلورسنس داشته باشیم.این پدیده نیز همانند پدیده فوق الذکر ، بر مبنای ارتقاء و تقلیل سطح انرژی الکترون های ماده صورت می گیرد.این بار الکترون با دریافت نور به تراز بالاتر رفته و با از دست دادن انرژی به صورت نور (این انرژی کمتر از انرژی دریافتی است) به مدار پایین تر نزول در آموزش تعمیر کامپیوتر  می کند.

نصب صحیح CPU و افزودن خمیر سیلیکون حرارتی

اسمبل کردن یک کامپیوتر مراحل مختلف دارد که از آن جمله نصب CPU یا پرسسور و فن خنک کاری آن است. این قسمت از کار باید با دقت بیشتری انجام شود و اگر شما برای اولین بار است که می خواهید کامپیوتری را اسمبل کنید باید بسیار دقت کنید چون CPU حساس ترین قطعه کامپیوتر شماست. و البته گرانترین چیپ آن هم هست.

 اگر فن خنک کاری را درست نصب نکنید یا کرم حرارتی را که در بازار به آن خمیر سیلکون می گویند به درستی آغشته نکنید از کارایی سیستم شما کاسته خواهد شد یا حتی ممکن است CPU کامپیوتر مشکل دارد شود و هزینه زیادی روی دست شما بگذارد.

اما نگران نباشد! اگر بدانید چه کاری انجام می دهید نصب یک CPU کار خیلی سختی نیست. و برای اینکه بدانید چگونه این کار را انجام دهید یک راهنمای سریع در اختیار شما قرار می دهیم کافیست ادامه مطلب را بخوانید. اگر اولین بار است که می خواهید یک کامپیوتر اسمبل کنید یا یک حرفه ای هستید فرقی نمی کند می توانید از این اطلاعات استفاده کنید.

کرم حرارتی یا همان خمیر سیلیکون چیست؟

در آموزش تعمیر کامپیوتر خمیر سیلیکون ماده ای است که هادی حرارت است و کمک می کند منافذ میکروسکوپی بین دو سطح صاف مانند سطح CPU و هیت سینک کولر آن را پر کند و به این ترتیب به انتقال بهتر حرارت کمک می کند و CPU کامپیوتر شما بهتر خنک می شود. اما اگر از کرم حرارتی استفاده نشود هوایی که در این منافذ ریز وجود دارد می تواند مانند یک عایق حرارتی عمل کرده و دمای CPU هم بالا می رود در حالیکه شما از کولر خوبی هم استفاده کرده اید.

چندین نوع مختلف مواد حرارتی وجود دارد که شامل مواد پایه فلزی و سرامیک هستند که به صورت کرم و جامد و ورفه های مومی شکل هستند. بعضی از کولری های CPU خود با ورقه های مومی شکل ارائه می شوند ولی معمولا کولر ها بدون این ورقه ها ارائه می شوند و توصیه می شود حتما از کرم حرارتی استغاده کنید.

خمیر سیلیکون

مرحله اول: CPU و کرم حرارتی را آماده کنید.

اگر CPU یا کولری دارید که قبلا استفاده شده است و روی آن مقداری کرم حرارتی از قبل باقی مانده است. هیچگاه فریب استفاده مجدد از آن را نخورید. چون کرم حرارتی به مرور خاصیت خود را از دست می دهد و یک اتصال حرارتی مناسب بین CPU و کولر وجود نخواهد داشت.

خوب پس قبل از هر کاری باید سطح خارجی CPU خود را تمیز کنید برای این کار شوینده های صنعتی وجود دارد اما شما می توانید از الکل سفید هم استفاده کنید. در استفاده از شوینده مخصوص یا الکل زیاده روی نکنید فقط یک یا دو قطره کافیست بگذارید 1-2 دقیقه الکل روی آن بماند. آنگاه آنرا با یک دستمال نرم بدون پرز تمیز کنید.  این کار را آنقدر تکرار کنید تا سطح CPU  و کولر آن به خوبی تمیز شود.

تمیز کاری پرسسور

مرحله دوم: کرم حرارتی را آغشته کنید

اگر در اینترنت جستجو کنید راهکار های بسیاری درباره نحوه آغشته کردن CPU و کولر به کرم حرارتی خواهید دید. هر کدام هم روشی ارائه می دهند. بعضی ها می گویند یک کرم حرارتی را باید به شکل یک نقطه روی CPU بریزید بعضی ها می گویند یک خط راست بعضی ها هم می گویند به شکل X باشد. اما حقیقت این است که برای اینکه کرم حرارتی بهترین کارایی را داشته باشد باید لایه نازکی از آن روی سطح CPU کاملا پخش شود. در مورد اشکال مختلف آعشته کردن هم اگر به شکل نقطه باشد بهتر است چون به این ترتیب کرم حرارتی شما بهتر پخش می شود و شانس بیشتری برای رسیدن آن به چهار گوشه CPU وجود دارد.

اما روش مرحله به مرحله ای که ما توصیه می کنیم این است:

ابتدا CPU را روی سوکت مادربرد نصب کنید. سپس مقداری از کرم حرارتی را به شکل یک نقطه کمی کوچکتر از یک نخود روی CPU درست در مرکز آن قرار دهید کولر را برداشته آن را روی CPU  قرار دهید طوری که کرم حرارتی کاملا روی پخش شود. می توانید کمی کولر را روی CPU  حرکت دهید اینکار را به آرامی و در محدوده ای کوچک انجام دهید تا کرم به خوبی پخش شود.

در حالت عادی کار تمام است و به راحتی کولر را نصب کرده و آن را روی CPU قفل می کنید. اما اگر شک دارید که کرم حرارتی شما به خوبی روی سطح CPU و کولر قرار نگرفته است می توانید آنرا یک لحظه بردارید و نگاهی به آن بیندازید. اگر کرم زیادی به آن زده باشید می توانید کرم اضافی را از لبه ها پاک کنید و اگر کرم حرارتی کمتر از مقدار لازم است می توانید به سادگی آنرا پاک کنید و دوباره سعی کنید.

اعمال خمیر سیلیکون به CPU

در آموزش تعمیر کامپیوتر البته توجه داشته باشید که ما توصیه نمی کنیم اینکار را بیش از یک بار انجام دهید چون هر بار که کولر را بر می دارید خطر ایجاد حباب های هوا در کرم حرارتی بیشتر می شود که این حباب ها سبب می شوند انتقال حرارت کمتر شود. در ضمن بهتر است خیلی وسواس به خرج ندهید مگر اینکه سیستم خود را OverClock کرده باشید و خطر مشکل دار شدن CPU  وجود داشته باشد.